Þokan er farin úr augunum

Ég sá ljósið í gær. Fór á Erasmus fund, hitti þar aðra Erasmus nema (allir vinguðust strax!), fékk bækling um kúrsana mína og ræðu sem útskýrði allt frá coordinatörnum, M.Dandrau. Það stóð á netinu að hann tæki á móti okkur frá 13:30 til 15:00 en þegar ég mætti kl.14 sátu allir frammi og biðu. Þá hafði honum seinkað til 15 en svo kom hann ekki fyrr en kl.16 þegar við vorum u.þ.b. að fara að fara! Dæmigert. En svo hefði ég ekki vijað missa af þessu fyrir neitt. Hann var alveg dásamlegur kallinn, svona lítill franskur fuglakall með mikinn húmor og afar hjálplegur (það að vera hjálplegur er afar sjaldgæfur eiginleiki hjá Frökkum). Svo fór ég að borða crepe með 2 þýskum stelpum íLúxemborgargarðinum, sátum þar í sólinni og töluðum saman um eitt og annað - á frönsku. Rassanemarnir tala allir saman á frönsku, ég talaði frönsku allan daginn í gær. Það er ótrúlega skrýtið. Maður verður mjög þreyttur í heilanum af því. Vonandi fæ ég betra þol bráðum.

En ég er búin að búa mér til stundaskrá og ég sé fram á að vera í skólanum tuttuguogfjórasjö. Ég er í 5 fögum en hvert fag skiptist niður í 2-3 tíma (cours) og svo einn vinnutíma (TD) þannig að ég er í um20 mismunandi tímum, sumum reyndar bara aðra hvora viku, en það þarf samt að læra fyrir þá þannig að það verður um margt að hugsa.
Kúrsarnir eru afar djúsí : Egyptafræði, miðaldalistasaga (málunartækni, Toscana málun og myndskreytt manuscript ), fornkristin listasaga (skreyti í kirkjum Rómar og hin vaxandi borg París á 9.-14. öld) etc.), heimspeki listarinnar og svo saga og íkónógrafía listarinnar. Djúsí smúsí.
Eftir jól er það svo art contemporain og miðaldir nr. 2 auk sögu listasögunnar og einhverju einu í viðbót sem ég veit ekki alveg hvað verður enn. Líka án efa einhver safaríkur og sjóðandi seiður.

En við Rósa gerðumst afar villtar í gær og keyptum okkur miða á netinu á tónleika með Keren Ann sem verða í Olympia Hall í 9.hverfi á mánudaginn. Vá hvað ég er spennt. Fórum bara á netið og sáum þetta og skelltum okkur. Hún verður svo ekkert aftur í París um nokkurn tíma að því er virtist svo við gripum volga gæs. Hún er alveg frábær. Kannski verður Barði þarna? Býr hann ekki í París? Que sera, sera...

Helgin verður líka mikið fun ; chilli sin carne á la Ása í kvöld og les nuits blanches með rassafólki og íslenskupíum á laugardaginn, gestir í heimsókn og endalaust húllumhæ. Gilli eru góð á haustkvöldum ekki satt? :)
Ciao for now.

Un peu intimidating...

Ég er með smá stress í maganum núna. Er að fara að hitta hinn mikla coordinateur des relations internationales í Lista deildinni, Monsieur le professeur Dandrau. Þetta er akademískur vettvangur sem virkar svolítið alvarlegur á mig, stífur og virðulegur. Eins og þessi bygging öll rendar, UFR Listasögunnar og fornleifafræðinnar.

Og einmitt núna hringdi síminn og var ekki einhver Frakki á hinni línunni á high-speed að spyrja um Rósu (sem betur fer!). Þá var það kallinn í bankanum sem hún var að stofna reikning hjá og þeir eru eitthvað mest almennilegir og elska Ísland og vilja að ég fái mér líka bankareikning. Ef ég geri það fyrir helgi fæ ég innlagðar 25 evrur á reikninginn. Smá herferð í gangi þar víst. Það er opið til 5 svo etv. fer ég þangað seinni partinn. En ég rétt náði að segja sem sagt að hún væri ekki heima og að hann mætti hringja þá.

Í gærkvöldi skrapp ég svo á kaffihús og rölt með stúlkunum á rue de Canettes, Duckling road. fórum á hinn ágæta stað Pub St. Germain. Það var reyndar frekar óþægilega há tónlist núna og erfitt að tala. Við kynntumst svo franskri herramennsku er einn menntaskólastrákur bauð okkur upp á gúmmí, alveg risastórt gúmmí. Við þáðum það og sögðum hann trop gentil. Hann var hress. Við römbuðum svo á gallerí á rue Dauphine sem selur verk eftir ERRÓ. Alltaf eitthvað að sjá. Svo tók ég metróið hingað út eftir. Þetta var svona alveg eins og að skreppa niðrí miðbæ og taka svo strætó upp í Seljó. Jiminn, á Íslandi. Hvað er að? Maður er búinn að vera hér í 1 og 1/2 viku og er orðinn eitthvað franskaður upp í topp og finnst Ísland langt í burtu. Væri til í einn DaVinci einn daginn. Og íslenskt vatn. Ef þið viljið koma í heimsókn verðið þið að rogast með líterskút af íslensku vatnið takk! ;-)

Jæja, ég verð að fara að gera hluti. Það var samt kominn tími á smá munnræpu. Vil enda á að færa þær gleðifréttir að ég hef eignast nýja tónlist (keypti diskinn á 3 evrur, 225 kr.), diskinn Not Going Anywhere með Keren Ann. Þetta er dásamlegur diskur. Leynir mikið á sér. flott útsett og ekki bara einfaldur trúbadordiskur. Mér finnst hann hljóma alveg eins og þessi blessaða borg sem ég bý í núna, mjög fallega.

Á plus.

Eldur, eldur

Ég er að fara að labba niðrí bæ núna að hitta Írisi. Það tekur 40 mín til 1 klst að ganga þetta en þetta er svo skemmtileg leið, maður viðrist bara svífa áfram.
Ég ættti að vera lögð af stað en fékk svo mikið samviskubit er ég skoðaði síðuna mína að ég varð að skrifa eitthvað, þó svo það væri ómerkilegt.
Það var smá uppákoma hérna á 14 Edmond Roger í fyrrakvöld er það kviknaði í blómapotti á 6.hæð á móti. Brunaliðið koma og reddaði málunum með sínum skínandi hjálmum.
Internetið er stabílla núna svo ég ætti að geta skrifað meira bráðum. Lofa því. Á plus.

Lifnaðarháttur sníkjudýra

Jæja... Það er gott og gaman að búa í París. Það eru m.a.s. svo þunnir veggirnir að maður getur verið með internetið ef fólkið við hliðina á manni er með það (þráðlaust).

Er yfir mig þreytt og ætla að sofa. Á bient tot.

Grái fiðringurinn

Þetta er klisjulegasta fyrirsögn sem ég hef séð lengi. Þolinmæði takk.

I´m in heaven! Fann franska IKEA listann fyrir 2006 á netinu!!! :) vei! Vá hvað ég hlakka til að fara þangað... Skyldyu þeir selja ís og kjötbollur ódýrt?

Svo fann ég eitt grátt hár í mér. Það var mjög sítt, greinilega búið að búa í hausnum á mér lengi. Ég sleit það í burtu. Rauðhært verður seint gráhært og hananú!

Kisan Múlli

Það er mjög gaman að upplifa borgina á hjóli. Ég er svo heppin að hafa fengið hjól lánað nokkrum sinnum í sumar og hef þá notað kvöldin til að geisast um á fáknum í góðum félagsskap. Í fyrrasumar var ég mikið í því að ganga og þá gekk ég oftast sem leið lá úr Seljunum niðrí miðbæ og þá var í uppáhaldi hjá mér spölurinn sem farinn var meðfram sjónum. Og er enn. Ég hef næstum því jafn gaman að því að hjóla þann spöl og að ganga hann (það er ekki alveg jafn mikð tóm til að anda að sér sjávarloftinu og horfa út á haf þegar maður er að stýra). Og nú þegar komið er fram í september er leiðin enn skemmtilegri ; engin smeðjuleg kærustupör á línuskautum (þar sem gaurinn er f.aftan gelluna og heldur m.a.s. í sumum tilvikum um rassinn á henni) og engir foreldrar með börnin sín (stórhættulegu! þau hjóla alltaf á mann) í hjólatúrum. Maður er þarna einn, eða svo til, að utanskildum köttunum sem búa þarna niðurfrá og halda til við fjöruna. Ég er farin að kannast við þessa karaktera. Einn er sérstaklega fallegur. Ég kalla hann Múlla því hann er svo múllalegur, rauðbröndóttur, svolítið tjöbbí en svo dásamlega andlitsfríður og malar svo fallega. Strýkur sér upp við mann eins og óður væri, helypur svo af stað og eltir eitthvað ímyndað sem hreyfist í grasinu. Hann er næstum því jafn skemmtilegur og Millý.
Ég vildi að ég væri ekki með ofnæmi fyrir kisulórum. Þegar vísindamenn finna upp varanlegt bóluefni gegn kattarofnæmi verð ég fyrst í röð til að fá sprautuna. Svo fer ég niðrá Ægissíðu og segi Múlla að hann megi búa hjá mér. Þá verða fleiri en ég glaðir. kettir eru svo frábærir og fallegir.

Þannig var nú það. Ég er yfirmáta róleg núna og yfirveguð en margir þættir stuðla að því. Náttúran gefur manni svo margt, steinar, tré og blóm og fleira. Verð samt að fara að taka upp bækur núna og hætta að spjalla. Á plus.