The Inside Púk

Ég hlakka mikið til að sjá Blonde Redhead í kvöld á The Inside Púk. Sáum Apparat og Cat Power í gær og hvort tveggja var alveg hreint frábært, af ólíku meiði en alveg stórskemmtilegt og flott. Dagskráim í kvöld er hlaðnari af frábærum númerum svo ég ætla mér að vera þarna alveg frá kl.21 til loka dagskrárinnar.

Fékk besta rétt sem ég hef lengi bragðað á Shalimar í gær, Ginger chicken rétt sem er afar bragðsterkur og góður. Þetta er einn af mínum uppáhalds vetingarstöðum.

En ég er eiginlega hálf þunn í dag og á svolítið mikið erfitt með að skrifa á lyklaborðið, er alltaf að ýta á backspace og rugl. Meira þegar útlimir mínir eru betur tengdir heilanum. Ciao people.

Ég held ég gangi heim tralla la ...

Mikil og góð útivera er þemað í lífinu þessa dagana. Fór í göngu að Elliðavatni með Smúgggunni um daginn. Sú ferð fól í sér að dorma við sólsetur á bryggju nokkurri, að verða fyrir árás máva er við ætluðum að stytta okkur leið yfir eitt af síðustu mólendu svæðunum þarna (þetta er óðum að breytast í malbikað úthverfi...synd og skömm) en einmitt þá hittum við Garðar Gunnlaugsson og Ásdísi Rán en þau eru rosa happy að sjá enda finnst honum hún svo sexý ólétt, eins og hann sagði frá í einu af slúðurritunum. Er við gengum þar sem Lambasel er að rísa spörkuðum við fast í vinnuvélarnar.

Svo fórum við Össi og Matthildur í pikknikk í Heiðmörk í gærkvöldi. Þar er stórkostlegt útsýni og sól alveg til 22:30 en ekki svo heitt eftir klukkan tíu.

Nauthólsvík hefur verið gengin nokkrum sinnum líka og Ægissíðan og í sumar hef ég að auki gengið heim úr vinnunni (svona 2/3 leiðarinnar). Þá sér maður ný sjónarhorn á ýmis hverfi borgarinnar. Á dagskránni er svo Esjuklifur.

Fæturnir eru guðagjöf.

Buongiorno tutti!

Gerði mig að algjörum hálfvita áðan. Var að afgreiða konu sem mér fannst stara helst til mikið á barminn á mér. Ég áætla sem svo að henni finnist hann bara fallegur og brosti go var alemennileg í afgreiðslunni. Svo eftir að konan er farin sé ég að bolurinn minn hafði aflagast e-r tíma fyrr þ.a. brjóstahaldarinn kom svona uppúr bolnum sem ég var í og er með frekar víðu/flegnu hálsmáli. Ekki svo smart.

Þvílíkir sólardagar þessa dagana, ég á ekki til orð. Hef náð upp brúnkunni um nokkur stig. Það lítur út fyrir að ég sé að fara í grillaðan humar og hvítvín til minna kæru nágranna í kvöld. Djans gæti líka orðið að veruleika, en slíkt hefur ekki verið á dagskrá síðustu vikur.
Í dag tók ég S3, nýja hverfisstrætóinn minn, í fyrsta sinn og líkaði vel. Einhverrjir voru nú að spyrjast fyrir um hvar hundraðogellefan væri nú eiginlega en hún er past away with the rest of the old strætókerfi. Það besta er að geta tekið næturstrætó heim stundum ef maður vill eða tekið hann niðrí bæ, sem er líklegra þar sem djansinn byrjar svona ca. þegar nætrustrætó fer síðustu ferðina, um 2.

Potterinn gengur vel. Ágætis bók en meira svona undirbúingur bara fyrir lokahnikkinn, sem segir sig sjálft bara.

Hér í barnabókunum hjá mér eru þrír franskir litlir drengir og móðir þeirra. Þau taka því sem sjálfsögðum hlut að ég skilji þetta mál þeirra og tala ýkt hratt. Þá verð ég bara vandræðaleg, er ekki í þessum takti í dag.

Voilá. Ekkert meira sem ég nenni að segja í dag. Ciao.

Blaðaútgáfa á Íslandi ; Þunnur þrettándi

Gleðilegan Harry Potter fólk! Bókin er þegar uppseld og upppöntuð ; allt eins og það á að vera. Er sjálf byrjuð að lesa og líkar vel. Sami húmorinn, sama breskan, sama spennan, einfaldlega stórkostlegur ævintýaheimur.

En ég hef verið að velta fyrir mér íslenskri blaðaútgáfu, þ.e. því hvers vegna í ósköpunum öll blaðaútgáfa sem fólk stendur að baki er jafn hrikalega léleg og einföld. Alltaf sama efnið :

Reykjavík dásömuð, plötuumfjöllun, hvað er að gerast um helgina, viðtal við ungan leikara, mydnir frá þessum ofur-úbernútímalegu og ljótu hótelum (sem hafa risið í borginni undanfarið eins og gorkúlur og sem verða ljót og gamló eftir um 5 ár) eða um hvaða skemmtistaðir séu heitir & töff, kvikmyndaumfjöllun, slúður um "fræga" fólk landsins og svo "hverjir voru hvar" í framhaldinu og að lokum ýmsar örstuttar greinar um hitt og þetta, einsog "i-pod kominn í sumarlitina"

...og fleira crap í sama dúr. Alltaf núið og djammið, endalaust.

Hvers vegna er fólk alltaf að stofna félög um ný blöð sem eru nákvæmlega svona, nákvæmlega eins og öll hin blöðin??? Les þetta fók ekkert? Maður er orðinn hundfúll eftir að hafa lesið Fréttablaðið, Birtu, DV, Sirkus, Orðlaus, Málið og Blaðið því maður er þá búinn að lesa um sömu hlutina 7 sinnum! Er þetta merki um þröngsýni þjóðfélagsins? Að sjá ekki út fyrir hvað er að gerast í miðborg Reykjavíkur um helgina. Er þetta einföld fáfræði? Að vita ekkert meira en hvað er í djamminu núna.

Það sem ég vildi sjá væri blað á borð við Lesbók Morgunblaðsins, nema stærra ís niðum og sem kæmi jafnvel inn á fleiri greinar. Það væri eitthvað sem margir væru til í að borga fyrir og lesa - það tæki það lengri tíma en 3 mínútur.

Sólin er farin að skína aftur ídag. Einkennileg tilviljun þar sem mikið hefur birt til á ný á ýmsum sviðum.

En ég varð heldur reið er ég las í morgun bakþanka Simundar Ernis Rúnarssonar aftan á Fréttablaðinu frá því í gær þar sem hann mælir gegn því að planta skógum á Íslandi og byggir rökin fyrir því á nostalgískum minningum úr æsku og klikkar svo út á því að auk þess sé það berangrið sem túristarnir sækist eftir, "Ísland - skógarlaust".

Sem dóttir skógræktarmanns og sem skógarunnandi get ég engan veginn samsinnt slíkum hendingum! Ég varð svo reið - og er - að ég hóf strax ritun lesendabréfstil að mótmæla þessum ummælum.

Það sem er mest ergjandi í þessu máli er það að þessi maður nýtir sér aðstöðu sína í fjölmiðlum og sem þekkt persóna í þjóðfélaginu - þó svo hann sé ekkert endilega sá sem menn hlusta á - og slengir fram skoðunum, sem eru á engan hátt reistar á faglegri þekkingu, eins og um heilagan sannleik sé að ræða. Og þessari líka barnalegu skoðun í þokkabót. Alla mína daga... Hvað er fólk eiginlega að hugsa???

Djans & dufl

Það er núna tæp vika í að Harry minn komi út, 6.bók, The Half Blooded Prince. Ég er að sjálfsögðu á lista í Eymó yfir frátekningar og ætla að vinna þegar hún kemur út ef ég má. Þetta er orðið virkilega spennandi og myrkt allt með hann Harry. Svo er víst eitthvað til sem heitir Parry Hotter og ég giska á að það sé saga af einhverjum skæðum piparsveini sem býr í London sem kemst að því að eina ástæðan fyrir því að konur laðast svona að honum eins og mý að mykjuskál, sem hvorki hann né aðrir skilja, kopurnar þar meðtaldar, þar sem han er hvorki fagur né skemmtilegur, er sú að á hann voru lögð álög sem barn. Svona Alfie sequence with a twist.

Í gær fann ég svo ásamt góðvini mínum upp nýjan kjúklingarétt. Hann nefnist:

"Forflamberaður og bakaður piri piri poulet (=kjúklingur) à l´ognion (=laukur)"

Bragð og ágæti réttarins er umdeilt, enda er hann enn á tilraunastigi, og verður vonandi mönnum hæfur seinna. Í fáum orðum kviknaði í grillinu og svo var þetta allt svo blóðugt og kúskúsið var alveg bragðlaust. En salatið var mjög gott. Hvítvínið var samt í rauninni það besta af þessu öllu saman og án efa hefði ísblómið bragðast vel en við gleymdum að borða það. Eldamennskan er ekki alveg manns sterkasta hlið en vonandi mun þetta allt slípast til. Ég geri þó afar góðar pizzur, þó svo ég segi sjálf frá.

Ég var annars að heyra það að nýjasta orðið væri að "djansa" sögn sem er samsett úr tveirmur, djamma og dansa. gott orði fyrir kvenfólk sem vill vera tipsý og dansa. Það er plan kvöldisns.

Morð

Eins og flest ykkar án efa var ég slegin vegna atburðanna í London í gær. Þó var ég aðallega reið. Ekkert og enginn málstaður réttlætir þessi morð.

Dópsala fyrir framan nefið á mér á mánudagskvöldi
-sönn óhugnaðar saga ungrar konu í Breiðholti-

Ég var í sakleysislegri kvöldgöngu í gærkvöldi sem endaði í Allt í einu, hverfisvídjóleigunni okkar. Sem ég gekk inn í búlluna sá ég tvö unglingsbörn, 15 eða 16 ára í mesta lagi, skiptast á varningi, peningum og silfurkúlum. Ég vissi strax hvað var um að vera. Verandi íbúi í Breiðholti ætti ég að vera orðin því vön að sjá dópsölu á borð við þessa eiga sér stað en þar sem ég hef alltaf talið mig búa in the good part, þ.e.a.s. ekki í Fellunum eða Hólunum, er ég þessu með öllu óvön og ég fékk sting í magann enda mikill sori þarna á ferð.Ég á ekki til orð ; Allt í einu er orðin dílerstaður. Og það ungbarna þessarar þjóðar. Hvurslags líf er það eiginlega að vera að dópa heima á mánudagskvöldi??? Hvert er æskan að fara spyr ég? Sorgartíðindi. Hverfið er ekki samt í mínum augum. Og það sem meira er þá sá ég dílerinn aftur, þennan unga pilt sem er sölumaður dauðans, í dag er ég var í öðrum enn sakleysislegri göngutúr í hádeginu. Hann gekk meira að segja á eftir mér þó nokkurn spöl þar til ég sveigði svo inn í götu eina. Mér var ekki par sama get ég sagt ykkur.

En hvað getur maður gert? Mér var skapi næst að segja eitthvað þarna í gærkvöldi, á vettvangi undirheimanna í Allt í einu, en ég þorði ekki fyrir mitt litla líf að mæla orð. Ekki vil ég að þessir menn sæki mig heim með vélsögina að vopni eina nóttina.

Maður er sem lamaður og lífið er hverfult, svo mikið er víst. Varið ykkur á vídjóleigunum fólk, þar býr hið illa.

Gleðilegan júlí!

Það er ný umfjöllun um músík hér neðar á síðunni.

Er farin uppí sveit. Týpískt samt, ég sem þráði sveitasælu og hvíld í vikunni þrái núna að vera tipsý og djamma. Geri það næstu helgi. Góða skemmtun þið hin.

Ciao for now.